Stichting Oud Soest
035-602 38 78
info@museumsoest.nl

Uit in Soest en Soesterberg

Top's EdelgebakRoyal Taste Company


Volg ons op Facebook:
Facebook

Stichting Oud Soest (museum) is een ANBI (Algemeen Nut Beogende Instelling) instelling.
ANBI instelling

De Historische Fietstocht 2007, vertrek vanaf Museum Oud Soest

Terug naar overzicht
Publicatiedatum: 01-09-2007


Op een dag dat schijnbaar heel Nederland iets te vieren had, Monumentendag, Cultuur in Baarn, Dijkfeesten in Eemnes, spanning in Amersfoort, Hooglandse open dagen, gingen wij met 65 deelnemers aan de fietstocht 2007 op pad. Helaas hadden twee deelnemers op het laatste moment moeten afzeggen, maar anderen melden zich spontaan aan bij vertrek. Twee hebben NIET gefietst. Maar ja, die moesten de hele fourage meenemen, broodjes ( 200! ), koffie ( 16 liter), theewater ( 4 liter ), krat appels, sinaasappelen en bananen, liters frisdrank, appelsap, jus d'orange, Spa rood en wat er al nodig is om mensen onderweg wat te kunnen bieden. In de weilanden waar wij langs fietsten zag je de vogels zelf hun kostje ophalen. Maar de deelnemers aan de fietstocht kun je geen vreemde vogels noemen, die de weilanden induiken. De deelnemers worden verzorgd door de Evenementen Commissie van de HVS.

Al enige jaren werkt de Evenementen Commissie met 'thema's ' voor de fietstocht. Er zijn al zo veel tochten geweest, het lijkt dan dat je alles al gezien hebt. Maar, met een thema, kom je op nieuwe ideeën. Wij volgden een deel van de grote polderroute. En hebben toch nieuwe (oude) dingen gezien! Via buurgemeente Baarn, over wegen waarlangs grote banieren in de wind wapperden met de tekst 'Vorstelijk Baarn', gingen wij naar Eemdijk. Die banieren in Baarn.....ach ja, wij komen toch uit 'Royaal Soestdijk'?


Het eerste grote monument dat wij konden bekijken ( na de Naald in Baarn dus ), was het gemaal Eemnes. In de polder. Een gemaal dat stamt uit 1921. Maar wel de opvolger is van eerdere gemalen, een watermolen uit 1791 en een stoomgemaal uit 1880. Prachtig.
Vanaf het gemaaltje over een prachtig slingerpaadje naar het pontje van Eemdijk. Met poelen in het weiland en de vogels zo dichtbij. Natuurlijk. In de eerste opzet was het om vanaf het gemaaltje Eemnes even in te gaan. Dat werd door de mensen in Eemnes ontraden. Hoewel zij ons graag ontmoeten, zou een groep van 65 deelnemers moeilijk te 'persen' zijn door het gedrang van de Eemnesser dijkfeesten. Jammer, dus naar de pont.

En als je het pontje afkomt? Jazeker, eerst aan de koffie met appelgebak, bij De Winkel in Eemdijk. Gesloten op zondag en maandag. Waar, het was zaterdag, dus alles stond klaar. Wij hadden de tijd. Even relaxen en kijken naar die andere mensen die met de pont kwamen. Waaronder een groepje jongeren die een vrijgezellendag hadden georganiseerd. Arme jongen, hij moest duiken en fietsen op een grote driewieler met zijn zwemvliezen nog aan. Zaten wij even goed!


Koffie op? Gebak verwerkt? Zijn we er klaar voor? Voor wat dan? De tocht naar de 'herstelde' palendijk. Een uniek bouwwerk, pas in juni 2007 opgeleverd. Een 'klassieke' zeewering die de inwoners van het land aan de Zuiderzee moesten beschermen tegen die zee. Een mooie zeewering die opeens in het water stortte ( jaren geleden ) omdat de paalwormen het hout van binnenuit hadden opgevreten. Plons, toen kregen ze in Bunschoten-Spakenburg natte voeten.

De palendijk is hersteld en die konden wij bekijken. Een immens bouwwerk van natuurlijk materiaal. Hout en hout en hout. Dat de golven kan weerstaan. En de wind. Want hoewel wij het deze dag droog hebben gehouden, scheelde het niet veel. Wind en donkere wolken deden ons aan vroeger denken.

Maar, toen was er koffie en broodjes en alles wat bij een lunch in de open lucht hoort. Met een beetje zon had je het picknicken kunnen noemen. Als er wat meer grote mannen lid zouden zijn van de Historische Vereniging had je achter hun brede ruggen uit de wind kunnen staan. Maar alla, het ging best. Wij stonden in een kuil.


Het was best een aangenaam verpozen, maar de schillen en de dozen...namen wij mee! Ja toch?
Vanaf de dijk konden wij Bunschoten-Spakenburg al zien liggen. Ons volgende doel. Maar, het was zaterdag! En dan is er markt. Een markt zoals het hoort, zoals je van vroeger nog kent. De organisatie heeft de deelnemers even 'los' gelaten. Om de markt te proeven en op de markt te proeven. Wij weten niet hoeveel paling er is meegenomen, maar de vislucht kwam uit de tassen toen wij op weg gingen naar ons volgende doel. De 'carpoolplaats' onder bij de A1, nog net in Bunschoten-Spakenburg. Een 'actuele' carpoolplaats, grote bomen en eronder geen struikje meer te zien. Opgeruimd. Niet voor ons, voor andere gasten. Het was voor ons de laatste tussenstop, op weg naar de geitenboerderij Breevoort. En daar konden wij vanuit de 'skybox' kijken naar ruim 700 kraakwitte geiten. Prachtig gezicht.


En toen? Toen was de toch bijna voorbij. Nog even een kopje koffie of thee. De kans om verse geitenkaas te kopen, na natuurlijk eerst te hebben geproefd. Je moet toch weten wat je koopt en niet iedereen weet (meer) hoe geitenkaas smaakt. Nu wel. Dus, met tassen vol vis en geitenkaas, eigen buikje vol van de broodjes, koffie, thee, fruit, sapjes, naar huis. En het hoofd vol van de vele nieuwe indrukken uit onze mooie omgeving. Nieuw over oud. Want als wij gaan fietsen of met de bus mee, moet er toch een historisch tintje zitten aan onze activiteiten. Dat houdt de Evenementen Commissie natuurlijk wel in de gaten. Daarom, tot ziens bij een volgende activiteit.

Namens de EVC
Bert Krijger